
De strijd om het clubkampioenschap bij het Veluws Schaakgenootschap Ermelo (VSG) wordt voorafgegaan door het spelen van de interne competitie. Gedurende het seizoen wordt onderling uitgemaakt wie na ongeveer 20 rondes mag toetreden tot de kampioensgroep.
Van Bram Burggraaff.
De beste papieren
In deze groep, met de zes hoogst geëindigde schakers, wordt de strijd onderling beslecht. De ranglijst toont dat Noël Bovens, Jan Lambrechts, Onno Wolters, Ralf van den Burg, Bas West en Sape Westra op dit moment de beste papieren hebben om zich te plaatsen voor de kampioensgroep. Er moeten echter nog wel tien rondes worden gespeeld, er kan dus nog van alles gebeuren.
Weer op stoom
Na een gedwongen pauze komt de interne competitie op stoom. In de tiende speelronde stonden weer aantrekkelijke partijen op het programma. Onno Wolters maakte zijn verlies in de vorige ronde goed door Martin van de Broek te verslaan.
Scherpe partij
Gerard de Hoop en Ferry Lunek speelden een scherpe partij die eindigde in remise. Bas West nam het op tegen Jan Lambrechts. Lambrechts wist de gebruikelijke opening van West goed te pareren en ook deze partij eindigde in een puntendeling.
Valkuilen
Willem Booy verloor van Ralf van den Burg. Het was een spannende partij die lang gelijk opging. Booy besloot met een serie van zetten voorzien van een aantal valkuilen het best ingewikkeld te maken. Maar toch bleek het spreekwoord weer te kloppen en viel hij in zijn eigen kuil.
Schaakgeluk
Nikki van Es won van Henri Bosch, die zich liet meeslepen in het snelle speeltempo van zijn tegenstander. Hij overzag een aantal dreigingen en gaf op. Ronald Bieringa kwam remise overeen met Lex Wattez, die zijn schaakgeluk even elders zocht, maar tot de conclusie kwam dat VSG meer te bieden had en terugkeerde. Henk Miedema hield onvoldoende rekening met de scherpte van het spel van Peter van Geel, die won.
Veel onlogische zetten
Margriet Martensen laat regelmatig zien dat ze het schaakspel steeds beter gaat beheersen. In haar partij tegen Bart Schultz kwam het er echter net niet uit en verloor Margriet. Het was een ontspannen spel met veel onlogische zetten, waarbij op het eind nog maar weinig stukken op het veld stonden. Zwart had daarvan de meeste wat uiteindelijk tot opgave door wit leidde.