LTV Irminloo was in 1996 de grootste vereniging van Ermelo

De 89e aflevering van de ‘Ermelose sportartikelen’ uit de oude doos is een interview met Henny Nijenhuis van donderdag 8 augustus 1996, naar aanleiding van het 25-jarige bestaan van tennisvereniging LTV Irminloo in dat jaar.

Door Bram Burggraaff.

De grootste sportvereniging

LTV Irminloo viert in 1996 het 25-jarig bestaan. Volgens de huidige voorzitter Henny Nijenhuis is de vereniging zowel 25 jaar oud, als 25 jaar jong. Henny Nijenhuis: "Het ‘oud zijn’ laat zich afleiden uit de hoeveelheid voornamelijk hoogtepunten, die wij in de afgelopen 25 jaar hebben beleefd. Een paar recente mijlpalen zijn de realisatie van ons nieuwe clubhuis, de uitbreiding van het aantal banen en de daarbij behorende ledengroei naar het huidige aantal van 1000. We zijn daarmee de grootste sportvereniging van Ermelo. Het ‘jong zijn’ heeft enerzijds iets te maken met de leeftijd van de vereniging en anderzijds laat het zich ook vertalen in termen als: Energiek, enthousiast en ambitieus. Dit jeugdige elan gekoppeld aan de reeds opgedane ervaringen, heeft ervoor gezorgd, dat wij op 25-jarige leeftijd in de bloei van ons leven zijn.’’

Riant clubhuis

Henny Nijenhuis: "Na diverse besprekingen met het gemeentebestuur van Ermelo besloot de gemeenteraad op 3 oktober 1972 om aan LTV Irminloo een stuk grond aan de Varenlaan in erfpacht te geven. Voor de 5000 M2 moest per jaar 1000 gulden erfpacht betaald worden. Aan dit besluit werd wel de voorwaarde gekoppeld, dat het tennispark op zondag alleen gebruikt mocht worden tussen 14.00 en 17.30 uur. Het terrein was groot genoeg om vier mateco-(een soort asfalt) banen en een oefenkooi aan te leggen. Bij deze zogenaamde all-weatherbanen moest natuurlijk ook een clubhuis komen. Op 5 april 1973 gaf de gemeente de vergunning af en het eerste ‘riante’ clubhuis kostte de lieve som van 27.000 gulden. Die vier banen bleken als snel onvoldoende te zijn voor de toestromende leden.

Bouwvergunning eerst geweigerd

Daarom werd het park in 1976 uitgebreid met nog twee mateco-banen. Ook werd er verlichting aangelegd om de banen optimaal te kunnen benutten. In het begin kwamen de meeste tennissers op de fiets, maar ook hier groeide het autogebruik. In 1979 werd de roep om een parkeerterrein groter; uiteindelijk kwam dat er eind 1980. In datzelfde jaar besloot het bestuur dat het clubhuis uitgebreid moest worden. Na moeizaam overleg met de gemeente - de bouwvergunning werd in maart 1980 zelfs geweigerd - is na bemiddeling van een aantal fanatiek, tennissende ambtenaren in juli 1980 een bouwvergunning afgegeven. De verbouwing werd grondig aangepakt; kosten 60.000 gulden.

Tot je knieën in het ‘water’

De banen 5 en 6 moesten in 1984 vernieuwd worden. Binnen de vereniging werd de roep om een alternatief voor mateco luider. Na een uitgebreide discussie in het bestuur en tijdens de algemene ledenvergadering werd besloten om de oude mateco-banen te laten liggen en daarop een kunstgras-tapijt te leggen. Tot op de dag van vandaag liggen deze grasbanen er nog altijd. In 1987 waren de ‘eerste vier’ mateco-banen aan vernieuwing toe. Totale vervanging was noodzakelijk, omdat de leden duidelijk hadden aangegeven weer ‘gewoon’ mateco te willen. Tot 1988 was de rioolafvoer van het clubhuis aangesloten op een zogenaamde beerput. Daardoor kwam het weleens voor dat je tijdens het douchen tot je knieën in het ‘water’ stond. De aanleg van Schoolplan 2 maakte het mogelijk om de afvoer aan te sluiten op het gemeenteriool. Een andere eigen voorziening was de waterpomp. Tot het begin van de jaren negentig jaren werd het drinkwater direct uit de grond gepompt. De milieutoestand en veranderde bepalingen maakten dit niet meer verantwoord, zodat Irminloo sinds die tijd ook op het gewone waternet is aangesloten.

Terecht trots

Een gezonde vereniging blijft groeien. In 1989 besloot het bestuur meer grond in erfpacht aan te vragen. Het doel was het park te kunnen uitbreiden met maximaal nog vier banen. De aanleg van de banen 7 en 8 was in 1990 een feit, zonder dat het oude clubhuis hoefde te verdwijnen. Door de komst van de nieuwe banen nam het ledental ook weer toe en werd het oude clubhuis te klein. Er werd een commissie benoemd die moest onderzoeken of het oude gebouw nog verantwoord opgeknapt en uitgebreid kon worden, of dat er een heel nieuw clubhuis moest komen. Na een grondig onderzoek door de commissie bleef al snel dat nieuwbouw het beste was. In 1992 werd een bouwcommissie ingesteld die verantwoordelijk werd voor het ontwikkelen van de plannen en de werkelijke bouw. In 1994 werd het nieuwe clubgebouw, een parel op de Veluwe, feestelijk geopend. Parallel aan deze bouwplannen zijn de banen 9 en 10 aangelegd en is de laatste recreatieverlichting vervangen door wedstrijdverlichting. De leden van Irminloo mogen terecht trots zijn op een mooi modern tennispark op een schitterende locatie,’’ aldus Henny Nieuwenhuis.