Deel 2 Doofblinde Hans Donk is een gepassioneerd marathonloper

Door Bram Burggraaff.

Hans Donk: "Langzaam is bij mij de wens gegroeid eens een halve marathon te mogen lopen. Na twee jaar met Jansje te hebben gelopen, ging vriend Han mij op de fiets begeleiden. Zo’n kleine twee jaar heeft Han mij geholpen, toen kreeg hij een ongeval waarbij hij zijn been ernstig brak. Jansje begon mij weer te begeleiden met de fiets, ik zat toen op bijna 17 kilometer, maar kon geen ander meer vinden om met mij te trainen. Begin oktober 1998 ontmoette ik Wim van Garderen. Jansje kende zijn vrouw en had verteld dat ik iemand zocht om mee hard te lopen. Met Wim ben ik vanaf dat moment tweemaal in de week zes kilometer gaan hardlopen. We hebben bijna nooit overgeslagen en liepen door regen en wind, sneeuw en hagel. Wim fietste niet, maar liep naast me. De hoop bleef bij me leven om eens een halve marathon te mogen lopen. Jansje heeft toen de hardloopclub van Putten gebeld. Bert Poelman wilde wel met mij hardlopen en kijken wat er in zat. Bert is een groot atleet met zeer veel ervaring op sportgebied en heeft het sportadviesbureau Reflex. Bij hem kun je sportadvies krijgen en ook begeleiding met hardlopen. Hij heeft me zover gebracht dat ik in mei met hem de halve marathon kon lopen. Dat was de IJsselsteinloop.’’

Bert Poelman is nu met Hans begonnen aan de training voor de Halve Marathon van Amsterdam. Hans Donk: "Deze marathon is op 17 oktober 1999. De komende tijd zal ik als training aan verschillende wedstrijden meedoen, als voorbereiding voor Amsterdam. Sportadviesbureau Reflex en Biksan Sport uit Putten sponsoren mij. Biksan Sport zorgt voor de kleding en Reflex zorgt in de persoon van Bert Poelman voor de training. Elke maand zal ik verslag uitbrengen hoe de training gaat en hoe ik het ervaar. Ik hoop in oktober te kunnen melden dat ik de marathon heb mogen lopen. Dat zal een heel groot moment zijn. Ik dank iedereen die het mij als dubbelgehandicapte mogelijk maakt om te sporten. Hardlopen is de fijnste sport die er voor mij is.

Het syndroom van Marchesani kenmerkt zich meestal door een visuele handicap en later doofheid. Bij Hans Donk begon de doofheid op zijn 21ste jaar. Het syndroom van Marchesani komt niet zo veel voor. Je kunt het herkennen aan onvolgroeide lichaamsdelen, zowel binnen als buiten het lichaam. Hans is klein gebleven en dus niet helemaal volgroeid, maar voor de rest mankeert er aan de buitenkant niets aan. Van binnen is dat anders. Zijn oog- en oorzenuw zijn te kort en kunnen daardoor nauwelijks of helemaal niet functioneren. Hans is 24 maal geopereerd, waarvan 17 maal aan zijn ogen. De laatste keer was in 1976. Hij is geboren met onvolgroeide ogen. Eén oogkamer ontbrak. Met de laatste operatie is de lens weggehaald en van de ruimte een soort oogkamer gemaakt. Door middel van een klein gaatje in de iris kon er licht op zijn netvlies vallen, maar vrij kort na de operatie is het beeld weer verdwenen.