
Hey allerleukste jij! Als je een trouwe Ermelo Nieuws lezer bent, zag je mij al een paar keer voorbij komen. Jacq is de naam, of Jacquelien van de Hoef, voor als je mij nog niet goed kent. Sinds kort kun je wekelijks een column van mij lezen. Hier komt er alweer één!
Sint Maarten
'Sint Maarten, Sint Maarten de koeien hebben staarten! De meisjes hebben rokjes aan, daar komt Sint Maarten aan!'
, was er in engelenkoor -lees piep- en gilstemmetjes- te horen door de straten! Kinderen met rugzak en muts en een lampionnetje die met glimmende ogen, klappertandend en blauwe tengeltjes -want met die pokke handschoenen krijg je het ritsje van je rugzak niet open en na elk adres moeten dáár je snoepjes in- voor je neus een vals liedje staan te zingen die ook nog eens nergens op slaat!
Een lesje geschiedenis
Koeien, staarten? Ja duhhhh boeie. En meisjes rokjes? Huh? Tis koud hè in november! En waar is die Sint Maarten dan? Die kids weten alleen dat ze mega veel suiker gaan ophalen én lekker laat naar bed mogen! Maar wie Sint Maarten is?
Oké, daar gaan we lieve mensen van Ermelo, een lesje geschiedenis: het verhaal over Sint Martinus. Eigenlijk heette hij Martinus, een zoon van een rijke koopman. Zijn ouders waren Romeinen en hij was soldaat in het leger van de Romeinse keizer. Op een zeer koude dag in de winter toen hij met een groepje soldaten op zijn paard richting huis reed, zag Martinus een arme man zonder jas in de sneeuw zitten. De man had geen schoenen aan, hij had het erg koud en bedelde om geld zodat hij eten kon kopen. Martinus kon zijn ogen er niet voor sluiten, maar hij had geen geld voor de man.
Hij stapte van zijn paard af en sneed met zijn zwaard zijn eigen mantel doormidden en gaf de arme man een helft tegen de kou. Pas daarna vervolgde Martinus zijn weg naar huis. Martinus overleed op 8 november 397 en werd op 11 november begraven.
Nu is 11 november een gewone dag, maar vroeger vierden ze op deze dag de winterfeesten. Men kon nog even goed eten en drinken, daarna begon de vaak strenge winter en moesten ze zuinig zijn met brandstof en voedsel. Om het voor deze mensen wat gemakkelijker te maken, mochten de arme mensen met Sint Maarten, -maar ook met Sinterklaas, Kerstmis, Nieuwjaar en Driekoningen-, langs de deur gaan. Ze zongen dan een liedje waarvoor ze geld, voedsel of brandstof kregen. Zo zorgden de mensen voor elkaar. En daarom vieren wij op 11 november nog altijd Sint Maarten, het feest van het licht! (bron: kidsproof).
Kostenbesparing
Aardige gast wel dus die Sint Maarten. En ook is het een goed idee dat mensen in de winter een beetje voor elkaar zorgen. Misschien leuk om nu weer op deze dagen langs de deur te gaan voor wat benzine, diesel, gas en energie. Maar het tweede gedeelte sprak mij ook wel aan. Ik heb even een experimentje gestart. Kinderen mogen hun tas snoep leeg kauwen, maar verder houden we het vasten erin! Mooie kostenbesparing dacht ik zo. Nee hoor grapje, dat zal ik die kindertjes niet aandoen. Want dan komen ze niet aan hun bouwstoffen en hebben we straks weer een gesprek op school. Zo van: 'Ja, uw kind heeft echt wel moeite met concentreren de laatste tijd' . Doe maar niet.
Glinsteroogje
Maar goed, ook wij liepen uiteraard met een stel vriendinnetjes Sint Maarten. Gelukkig was het droog, hebben ze veel snoep opgehaald en was het gezellig bovendien. Waar de ouders na 30 minuten steeds meer zin kregen in koffie, gingen de glinsteroogjes met lampjes -inclusief blauwe vingertjes- nog fijn even een extra straat lopen. Eindresultaat: veel snoep, moe maar zeer voldaan. 'Volgend jaar wil ik weer Sint Maarten lopen mama' , zei glinsteroogje toen ik haar naar bed bracht. Oké schatje! Dan neem ik een bidon koffie mee!
Moraal van het verhaal
Mooie instelling, misschien moet je gewoon lekker vieren wat je kunt vieren! Word je blij van! Weet je waar je nog meer blij van kan worden? Van mijn boek van Kak naar Gemak met Jacq
. Er staan zoveel toffe tips en oefeningen in, zodat jij straks elke dag wat te vieren hebt! Bijvoorbeeld dat je zo waanzinnig happy bent!
Fijne happy day!
Gran Vida!
Jacq
Myimperium