De ontdekte historische schatten in Oude Kerk Ermelo krijgt een vervolg

Kleinzoon van Hendrik Zoet, die de tijdcapsule plaatste, haalt herinneringen op aan zijn opa.

"Tot op de dag van vandaag ben ik er trots op dat Hendrik Zoet mijn opa was", zo memoreert Henk van der Wal.

Korte terugblik

Per toeval stuitte Van der Wal op het artikel dat ermelo.nieuws.nl in februari publiceerde. Het verhaalde over de vondst van een tijdcapsule in de spouw van de toren tijdens de restauratie van de Oude Kerk aan de Putterweg. Het was de in 1971 overleden Hendrik Zoet, die in 1951 de koker inmetselde, tijdens een toenmalige restauratie, vertelde archivaris Bertus Wouda. Klik voor het volledige artikel.

HIER

Kleinzoon Henk van der Wal vindt het heel bijzonder om op deze manier iets terug te lezen over zijn opa, want hij koestert warme herinneringen aan zijn opa. Herinneringen die de archivaris of de Oudheidkundige Vereniging Ermeloo wellicht kan meenemen in hun documentatie.

Verwoed verzamelaar

"Ik was 12 jaar oud toen hij overleed. Wat ik mij van hem herinner is dat het een lieve zachtaardige man was met een enorme interesse in historie. Hij had een grote kennis van antiek en was een verwoed verzamelaar daarvan. De jaren dat ik mijn opa gekend heb bewoonde hij een kamer in rusthuis Rehoboth. De kamer was een waar museum maar een kleine afspiegeling van het woonhuis wat hij bewoond heeft. Dat laatste is mij toentertijd verteld door mijn moeder.

Schitterend krullend handschrift

Dat opa zichzelf een historicus noemde is voor mij niet zo vreemd. Hij was klerk op 's Heerenloo zoals genoemd wordt. De functie die hij daar bekleedde zou men tegenwoordig boekhouder of administrateur noemen. Mede door zijn ambt en zijn passie voor historie zal de neiging om alles te documenteren daaruit voortgekomen zijn.

Als wij op bezoek kwamen zat hij altijd aan zijn tafeltje in zijn kamer op zijn antieke schrijfdoos, ik meen een Japanse, te schrijven. Ik kan mij herinneren dat hij een schitterend krullend handschrift had. Ik zat altijd met bewondering te kijken hoe hij schreef.

Orgelmuziek schalde door zijn kamer

Ik kan mij een bezoek aan hem herinneren waarbij de bandrecorder die wij thuis hadden meegenomen werd. Opa was namelijk in het bezit van een bandopname die gemaakt was van zijn orgelspel. Ik kan er niet objectief over oordelen. Het enige wat ik nog weet is dat orgelmuziek door zijn kamer schalde en ik behoorlijk onder de indruk was. We hoorden opa spelen op het orgel van de kerk. Een staaltje van technisch vernuft. Tegenwoordig met onze hedendaagse technologieën en multimedia kun je je er niets bij voorstellen, maar in die tijd was het een klein wonder. Ik ben dan ook van mening dat er op die wijze naar deze vondst gekeken moet worden. Maar ik ga ervan uit dat de heer Wouda, de gemeentearchivaris dat ook in dat perspectief zal kunnen plaatsen.

Eeuwenoude ingekerfde tekst

Opa was in het bezit van de sleutel van de oude hervormde kerk. Tijdens een van de bezoeken aan hem heeft hij ons, al zijn kleinkinderen en onze ouders, hoewel ik mij niet meer kan herinneren of wij voltallig waren, rondgeleid in de kerk en de toren. Hij liet ons daar veel historische dingen zien. Door werkzaamheden waren er ook dingen te zien die normaliter niet zichtbaar zouden zijn. Ik kan daar geen details over geven omdat ik het mij niet goed meer kan herinneren. Ook hier maakten een aantal bezienswaardigheden een diepe indruk. Ik herinner mij in ieder geval een eeuwenoude ingekerfde tekst in een eiken balk en graven die gerestaureerd werden. Het is heel goed mogelijk dat opa tijdens deze rondleiding een van onze ouders verteld heeft dat hij iets verstopt heeft voor latere generaties.

Op een van de foto’s toont de heer Wouda het getekende portret van mijn opa. Ik weet dat er nog zo’n tekening was, want die heb ik zelf ooit gezien. Aangezien er in die tijd geen kopieerapparaten bestonden zal de tekenaar het of in tweevoud gemaakt hebben of is er nog een tekening op een later tijdstip gemaakt."