Vrijwilligers Molen de Koe leren met sjeu inpakken

Hoeveel meerwaarde heeft een cadeau als het smaakvol is ingepakt? Heel veel, zo illustreerden Henny van Slooten en Christine van den Brink, met respectievelijk ruim 40 jaar en 23 jaar ervaring dé inpak-experts van drogist Etos van Slooten Stationsstraat 102-102A.

Fotoreeks: Grietje-Akke de Haas

Gisteravond, dinsdag 26 mei, gaven ze een workshop producten inpakken in de Molenwinkelaan 9 vrijwilligers van Molen de Koe. Aan vrijwilligerswerk voor Molen de Koe komen de twee dames niet echt toe, gezien hun drukke werkzaamheden in de drogist. Maar hun kennis en ervaring op vrijwillige basis delen doen ze graag. Henny leerde het inpakken samen met haar man Jaap bij tante Ger Marcus van Slooten aan de keukentafel, de periode voor ze de drogist die destijds aan de Kerklaan huisde overnamen.

"We moesten haar toen we de winkel 41 jaar terug overnamen één ding beloven, dat we de producten altijd anders dan gebruikelijk inpakten." Maar wat is dan de X-factor van een mooi ingepakt presentje? Vrijwilliger Greet Boonstra antwoordde meteen: "Als de klant glunderend wegloopt!"

De workshop startte met een rondgang door de Molenwinkelwaar reeds ingepakte pakketjes lonken naar de klanten. Henny en Christine tipten de vrijwilligers hoe ze met eenvoudige veranderingen de producten nog fraaier in kunnen pakken. Met iets meer sjeu maar verfijnd, zo onthulden de dames hun geheim. Een cadeau in doorzichtige folie verpakt met teveel lint en franje leidt de aandacht af van de prachtige spullen. Een lint uit elkaar trekken en pluizen geeft net weer dat extra's aan het pakketje. En waarom geen reclamefoldertje, donateurskaart of beschrijving van het product mee inpakken, wat ook nog meer stevigheid creëert.

Een ware uitdaging vormde vervolgens het inpakken in papier, iets wat de vrijwilligers niet vaak doen. De jassen of vesten gingen dan ook uit. Temeer omdat het papier in tegenstelling tot folie veel minder plooibaar is. Ieder op haar manier ging aan de slag. Waar de één als een ware kunstenaar te werk ging kostte het de ander aanmerkelijk meer moeite. Het experimenteren leverde uiteindelijk veel leuke resultaten op, waarbij van de tips van Henny en Christine dankbaar gebruik werd gemaakt.

De enige aarzeling waar sommige dames mee worsteldenwas de reactie van de klant. "Kost op deze manier inpakken niet teveel tijd, want voor wij klaar zijn bij wijze van, zijn de klanten die moeten wachten al lang en breed de deur uit." Henny verzekerde de vrijwilligers dat klanten een fraai ingepakt cadeau juist erg op prijs stellen, en daarom best wel wat langer willen wachten. Om de wachttijd zo veel mogelijk te bekorten adviseerde ze hen thuis veel te oefenen.