Sportartikelen uit de Oude Doos: Harry Huisman: 'Fluiten is het mooiste wat er is'

De 308ste aflevering uit de serie ‘Sportartikelen uit de Oude Doos’ van woensdag 6 en 13 augustus 2007 is een interview met Harry Huismanm die bij DVS’33 Ermelo jarenlang wekelijks actief was als scheidsrechter.

Van Bram Burggraaff. 

Noodgedwongen stoppen
Harry Huisman moest in 2003 noodgedwongen stoppen met voetballen op recreatief niveau. Vervolgens is hij scheidsrechter geworden bij DVS’33 en tot ieders verbazing, niet op het minst van zichzelf, vindt hij fluiten ontzettend leuk en is er ook goed in. De 41-jarige timmerman bij de Bimo woont met zijn vrouw Lieneke en zijn 10-jarige tweeling Hanna en Lisa in Harderwijk. De in Ermelo geboren Harry Huisman: “Ik begon met voetballen bij DVS’33 toen ik een jaar of tien was.

Hoogtepunt
Het winnen van het Bimotoernooi bij de recreanten in 2002 als keeper van FC De Steigende Lijn was voor mij een hoogtepunt. Een jaar later raakte ik tijdens datzelfde toernooi ernstig geblesseerd aan mijn knie en moest ik stoppen met voetballen.” Toen Huisman weer op de been was, werd hem bij DVS gevraagd, of hij een wedstrijdje wilde fluiten. “Ik dacht eerst dat het niets voor mij was, want als voetballer had ik vaak commentaar op de scheidsrechter.

Verbazing
Ik heb het toch gedaan en tot mijn grote verbazing vond ik het direct ontzettend leuk. Dat plezier is daarna alleen maar toegenomen, echt met geen pen te beschrijven. Ik had er 20 jaar eerder mee moeten beginnen.” Huisman fluit in het seizoen iedere zaterdag, meestal bij de senioren. “Dat vind ik ook het leukste. Er wordt wel het nodige tegen je gezegd, maar als dat binnen de perken blijft, heb ik daar geen problemen mee. Ik heb de scheidsrechterscursus gedaan, maar ben te laat begonnen om nog een hoger niveau te bereiken. Dat maakt me overigens niet zoveel uit, want ik geniet er nu ook enorm van. Fluiten is echt het mooiste wat er is.

Bimotoernooi
Het Bimotoernooi heeft iets bijzonders. In 2005 heb ik daar voor het eerst gefloten, dat was echt geweldig. Jaap Sterenberg en Jan van der Wijst van de scheidsrechterscommissie geven je de ene keer een wedstrijd in het hoofdtoernooi en dan weer bij de recreanten. Juist die afwisseling vind ik erg leuk. Bij het hoofdtoernooi gaat het er stevig tegenaan, terwijl bij het recreantentoernooi de sfeer meer gemoedelijk is. Helaas was ik vorig jaar verhinderd, maar dit jaar kon ik er gelukkig weer bij zijn. De sfeer bij de scheidsrechters onderling is altijd uitstekend. Het was een zware, maar ook heel gezellige dag.

Bob de Rooy
Ik ben een echt verenigingsmens en dan horen de feestavonden bij DVS’33 er natuurlijk bij. Zo’n 10 jaar geleden imiteerde ik na het voetballen regelmatig het Paul de Leeuw-typetje Bob de Rooy. Mijn teamgenoten moesten daar erg om lachen en vroegen of ik dat een keer op een feestavond wilde doen. Ik weigerde, maar nam toch stiekem wat spullen mee, zoals een bril van mijn schoonvader, een veel te klein jasje en veel gel.

Hoogtepunt
Tijdens het feest overwon ik na een paar biertjes de zenuwen en deed mijn Bob de Rooy-act. Alleen Willem Schuur was er tot dan toe in geslaagd de kantine bij DVS ‘plat’ te krijgen, maar dat lukte mij toen ook; iedereen lag dubbel van het lachen. Het is bij dat ene optreden gebleven, want je moet op je hoogtepunt stoppen”, aldus Harry Huisman.