Schakers VSG knokken voor een plaats in de kampioensgroep

De vijftiende ronde van de interne competitie bij het Veluws Schaakgenootschap bood een aantal VSG’ers de laatste kans om zich te plaatsen voor de kampioensgroep, een select zeskoppig gezelschap dat om de clubkampioenstitel mag strijden.

Van Bram Burggraaff. Verslag: Dirk van Setten. Fotoserie: VSG.

Aardige papieren
Kanshebber Rob Boterenbrood ging in wederzijdse tijdnood ten onder tegen koploper Sebastiaan Hiemstra. Noël Bovens remiseerde tegen nummer twee William van de Groep en heeft daarmee aardige papieren voor de kampioensgroep.

Mark van Sandijk lijkt zeker, maar zakte door remise tegen Wim Velker wel van plaats drie naar plaats vier. Dirk van Setten zat in een soortgelijke positie als Rob Boterenbrood en ging tegen Sape Westra verliezend 'scheef' in de zogenaamde Schotse opening.

In een partij met zeer veel zetten had Ger van Keulen in tijdnood de remisenooduitgang nog binnen bereik, maar hij vond hem niet, zodat Ralf van de Burg toch won. Ferry Lunek ging er vol in tegen Onno Wolters en kwam na een loopgravenoorlog als winnaar tevoorschijn.

“Staan we weer quitte…”, aldus Job Bunschoten na zijn verlies tegen Willem Booy. Cees Doets had zijn partij tegen Wido Sparling moeten winnen, maar vond dat hij te hoog stond. Daar wist winnaar Wido een adequate oplossing voor.

Grasmaaier
Gert-Wim Korterink en Henri Bosch vlogen elkaar in de schaakharen, totdat Henri’s 'grasmaaier' stokte en Gert-Wim ineens won. Bas West zag dat hij door een matdreiging een stuk zou verliezen; zijn opgave betekende winst voor Anne Zijlstra.

Kevin Alfrink dwong Martin Elbertsen een paard 'op stal te laten staan' en sloeg vervolgens winnend toe. André Homma werd in de schaakpan gehakt door Wim Jongejan. Zetten in de verkeerde volgorde uitvoeren is een slecht idee, zoals Marco ter Meer verliezend ondervond tegen Ron Flink.

Johan Scheerboom ging in een voor hem aanvankelijk veelbelovende partij ten onder toen hij de maas in het zogenaamde 'matnet' van Ronald Bieringa miste. Een slecht uitgevoerd aanvalsplan van Margriet Martensen betekende een “monsterzege” voor Bert Plette.

Echt complex
Wim van Dalen mobiliseerde slechts de helft van zijn leger en daar profiteerde Bert Loedeman winnend van. Druk op een paard groeide uit tot winst voor Robert Timmerman tegen Stephan Schoenmaker. Toen het echt complex dreigde te worden, accepteerde Gerda Smid het remiseaanbod van Rob Hollmann.

Een degelijkheid-troef-remise typeerde de partij van Peter Galjaard tegen Levi van Ekris. Nieuwkomer Ralph Neumann kreeg uiteindelijk de overhand en pakte de winst tegen Bart Schultz. In waarschijnlijk iets betere stelling bood Piet Vroegindeweij remise aan tegen Martijn Grobbe, die dat accepteerde.