Gerda Derks en Aart van Buuren uit Ermelo halen finish van de Alpe d’Huzes

Een beladen week. Dat vonden Gerda Derks en Aart van Buuren die afgelopen week in Frankrijk verbleven om op donderdag 7 juni de Alpe d’Huzes te lopen voor het KWF te lopen. Op zaterdag 9 juni kwam het stel weer thuis. Gerda doet verslag van de de trip.

Zaterdag 2 juni vertrokken we richting Frankrijk voor de klim van ons leven. We waren nog nooit in de Alpen geweest, dus hadden geen idee wat ons te wachten stond. Zondag aangekomen en maandag gingen we de berg maar eens verkennen.

Killing

Eerst hebben we onderaan de berg wat sfeer geproefd, en toen met de auto omhoog om ons startbewijs op te halen. We kunnen heel stoer zeggen, 'dat doen we even'

, maar als we eerlijk zijn was het killing. Wat een ongelofelijke hoogte zeg. Klimmen, klimmen en nog eens klimmen. We keken elkaar en en zeiden, 'tja opgeven is geen optie', dus verstand op nul en gaan donderdag.

Regen

Donderdagochtend om 2.30 uur liep ons wekkertje af. Douchen, eten en op naar Bourg-d'Oisans voor de start. Helaas het regende en dat was niet wat we wilden. De hele week was het droog en mooi weer overdag. Dit was ook voorspeld voor de donderdag met aan het einde van de dag regen en mogelijk onweer.

Regenjassen aan

Aangekomen in het dorp werden we met de auto gelijk naar een veld doorverwezen om de auto te parkeren. Dit was best een stuk van de start. Dus regenjassen aan en aan de wandel naar het centrum in de hoop dat het voor de start droog zou zijn.

Beter nieuws?

Om 4.30 uur kwam de eerste groep in beweging. Eerst een deel fietsers, dan wandelaars en zo om en om tot iedereen onderweg was. Onze klim begon om 4.40 uur. We hoopten snel in de bochten beter nieuws te krijgen, vanwege het uitzicht van de berg richting dal.

De zwaarste

De eerste 4 bochten werden samen met de laatste 4 bochten bestempeld als de zwaarste. Dus wilden we tijdens de tocht niet als gekken naar boven gaan. Samen hadden we afgesproken rustig aan te doen en in iedere bocht even uit te rusten.

Dikke mist

Op zich gingen de eerst bochten best snel ondanks dat de aanloop best lang was. Voor we het wisten waren we bocht 4 voorbij. Door het slechte weer was de sfeer veel minder dan gehoopt. De mist werd dikker en we realiseerde ons dat de gewenste foto's van de berg naar het dal letterlijk in het water zouden vallen.

Even droog

Halverwege leek het even droog te worden en gingen de regenjassen uit. Dit was van korte duur. Bocht voor bocht klommen we omhoog. We kregen zin in koffie maar helaas is de Alpe d'HuZes geen Nijmeegse Vierdaagse waar langs de kant allerlei tentjes staan waar je koffie, soep, broodjes oid kunt kopen. Wel werd er op een paar plekken fruit uitgedeeld wat gretig afgenomen werd.

Aangrijpend

In sommige bochten stond muziek en dat was wel lekker lopen. De kaarsen in de bochten en de spandoeken aan de wand bij iedere bocht waren aangrijpend. Onze klim verliep voorspoedig ondanks dat het zwaar was, konden na ieder bocht bijtanken en weer door gaan. Zo liepen we naar de top.

Best zwaar

Het bleef vochtig, we waren nat, koud en dat maakte de tocht best zwaar. Eindelijk toen we het dorp op de top binnen liepen konden we opwarmen in een tentje met een kop koffie. De tocht is geen wedstrijd dus tijd was niet belangrijk. Heerlijk genoten van een bakkie en daarna richting de finish.

Klus geklaard

Om 10.16 uur was het zover en hadden we de klus geklaard. Ons doel was bereikt #opgevenisgeenoptie. Even spookt er door mijn hoofd om voor een tweede klim te gaan maar de regen had ons doorweekt. We gingen naar de tent om op te warmen. Later op de dag werd het weer beter, wij waren toen al binnen.

Gekke volkje

De Alpe d'HuZes is een echt Nederlandse gebeurtenis in de Franse Alpen. Je ziet amper Franse burgers langs het parcours, alles draait op vrijwilligers of familie en vrienden van de deelnemers en dat 1100 km over de grens. De streek is voor een week een Nederlandse vesting. Voertaal Nederlands, personeel in de supermarkt draagt polo's van de Alpe d'Huzes, Placemats in restaurants dragen het logo van de tocht en de skilift gaat op donderdag speciaal open voor ons gekke volkje. Dit alles voor dat ene goede doel.

Tussenstand

Dit doel heeft dit jaar een tussenstand van ruim 11 miljoen. Hiervoor doe je het toch, veel geld om meer onderzoek te doen tegen kanker. Voor velen komt dit te laat. Maar met ons steentje dat we bij hebben gedragen hopen we op een toekomst zonder deze verschrikkelijke ziekte.