Deel 2: Hoe trainer Eddy Kraaij de dag van het kampioenschap van FC Horst beleefde

In de 202e aflevering van de ‘Sportartikelen uit de oude doos’ van donderdag 1 augustus 2002 een interview met Eddy Kraaij in 2 delen, die in het seizoen 2001-2002 kampioen werd met FC Horst dat tevens promoveerde naar de tweede klasse van het zaterdagamateurvoetbal. De Ermeloër (nu woonachtig in Nijkererveen) is sinds 2019 werkzaam als hersteltrainer bij Sparta Nijkerk. Vandaag deel 2. Klik HIER voor deel 1.

Door Bram Burggraaff.

0-0

FC Horst speelde op zaterdag 13 april 2002 in en tegen Hoevelaken. De Ermelose ploeg onder leiding van hoofdtrainer Eddy Kraaij moest deze wedstrijd winnen om kampioen te worden in de derde klasse. Bij rust was de stand nog 0-0.

Gigantisch spannend

Eddy Kraaij: "In de tweede helft drukten we met de wind mee op het doel van Hoevelaken zonder echt gevaarlijk te worden. Daarnaast moesten we zorgen geen kansen weg te geven. Plotseling een schrikmoment, de scheidsrechter had problemen met zijn gezondheid en het leek er even op dat hij de wedstrijd zou staken. Het kon toch niet waar zijn, weg kampioenschap voor die dag. Gelukkig hervatte hij het spel weer. De tijd begon te dringen. Ik probeerde een wissel om een opening te forceren. De druk bleef en het was gigantisch spannend.

Angstbeeld

Het einde van de wedstrijd naderde. De berusting dat het een gelijkspel zou worden, begon zich van mij meester te maken met als angstbeeld dat het dan op een dinsdagavond in Epe, zonder een groot deel van onze geweldige aanhang, moest gebeuren. De officiële speeltijd zat erop. De veel fluitende scheidsrechter zag alweer een overtreding. Dit keer vond ik het echter minder erg dat hij floot. Een meter of vijf en twintig schuin voor de goal van Hoevelaken ging Johan van den Hazel volgens afspraak achter de bal staan. De kopsterke mensen zochten hun plekje in het strafschopgebied, anderen stonden klaar voor de afvallende bal. Ik keek of een ieder deed wat hij moest doen en lette minder op de trap van Johan.

Ontlading

Uit mijn ooghoek zag ik dat Johan niemand nodig had en de bal in de verre kruising krulde: 0-1. De ontlading was gigantisch; begeleiding en publiek op het veld. Nog een paar minuten, een kwestie van tijd. Toch nog een dreigende tegenaanval van Hoevelaken. Wat kunnen twee minuten dan lang duren. De scheids floot af, wederom de ontlading, felicitaties en tranen van vreugde. Met name die van mijn vader zullen mij altijd bijblijven en ik weet zeker dat ze op dat moment ook van mijn moeder die in het ziekenhuis lag, waren. Bloemen voor spelers en begeleiders, het kampioenschap was een feit. Nog even blijven hangen op het veld voor een interview met Bram Burggraaff. Uiteindelijk naar het kleedlokaal, daar zaten de spelers al te wachten om mij onder de douche te zetten.

Traan gelaten

In de bus terug naar FC Horst dwaalden mijn gedachten af naar mijn moeder. Even een traan gelaten, vanwege het feit dat zij al dit moois niet direct mee kon maken. Wat zou ze blij en trots geweest zijn op ons. In de bus naar mijn vrouw Wilma gebeld, hoe laat ze bij FC Horst moest zijn om als een speer naar mijn moeder in het ziekenhuis te gaan. De kampioensbloemen waren voor haar en ze was er maar wat gelukkig mee ondanks haar lijden. Terug bij FC Horst gelijk op de prachtig versierde wagen van Vierhouten pallets naar het gemeentehuis voor de huldiging. De ontvangst was goed en de toespraak van burgemeester Omta was precies zoals de feestvierders het wilden, lekker kort.

Taeke Taekema

Het cadeau van de gemeente Ermelo, een bal, werd afgehaald door niemand minder dan Taeke Taekema. De bewoner van ’s Heerenloo speelde ook een stukje op zijn mondharmonica voor de vele aanwezigen. Dit paste precies bij de manier waarop men bij FC Horst feest viert, goed georganiseerd maar toch lekker ontspannen. Nog een drankje en op naar de ‘platte’ wagen voor een rondrit door Ermelo, waarbij nog even gestopt werd bij Oma’s Café en Toppers. Daarna via Ermelo-west terug gereden naar het terrein van FC Horst, waar natuurlijk DJ Pluum klaar stond om ons muzikaal te onthalen.

Geweldige feestavond

Tijdens een geweldige feestavond die ons werd aangeboden door Beert van den Hazel, de vader van de gebroeders Johan en Bert, werd keeperstrainer John Tuithof nog ontdaan van zijn snor vanwege een weddenschap. Rond 24.00 uur na de nodige drankjes mochten we nog even afzakken in café ‘De Vos’. Eénmaal thuis heb ik nog een wedstrijdje met mijn oudste zoon gedaan, wie het meest recht over de lijnen van het parket kon lopen. Dit was de enige keer dat ik verloor deze dag. Toen maar snel mijn mandje ingedoken, een emmer ernaast want je weet maar nooit. De volgende dag was het voorbij en leek alles weer heel gewoon’’, aldus Eddy Kraaij, die normaal gesproken uitsluitend pure Coca Cola drinkt.