Vluchtelingen krijgen fietsles van vrijwilligers

Op een somber, afgesloten parkeerterrein aan de Gelreweg klinkt een vrolijk kabaal. Vrijwilligers rennen naast vrouwen die net leren fietsen. Ze moedigen ze aan, houden ze vast als ze bijna vallen en geven ze complimenten als het goed gaat.

Door Vluchtelingenwerk Harderwijk

“Trappen, trappen, trappen… sturen, sturen stur… STOP.” Het is nog niet gemakkelijk om volwassenen te leren fietsen. Maar deze vrijwilligers helpen vluchtelingen om een belangrijke Nederlandse vaardigheid aan te leren; fietsen.

In samenwerking met stichting Present heeft Vluchtelingenwerk Harderwijk daarom een fietsles voor vluchtelingen opgezet. De Groeigroep van de Petrakerk in Stadsdennen besloot in September vorig jaar dat ze, in plaats van alleen maar te praten over naastenliefde en hulp voor anderen, ook eens de handen uit de mouwen wilden steken. Op zoek naar een leuk project om als groep te doen, kwamen ze terecht bij de stichting Present. Zij bemiddelen tussen groepen vrijwilligers en het werk dat zij kunnen doen.

Ondertussen was Anneke Boontje, hoofd van Vluchtelingenwerk Harderwijk, hard op zoek naar mensen die zich wilden inzetten om vluchtelingen te begeleiden bij het leren fietsen. Ook zij nam contact op met Present, een organisatie waar Boontje vaker gebruik van maakt. “In eerste instantie kwamen de vrijwilligers voor een keer en zouden we de volgende maand een andere groep krijgen. Maar de samenwerking was zo goed en de groep zo enthousiast dat ze het elke maand wel wilden doen”, vertelt Boontje.

Dat heeft erin geresulteerd dat er elke laatste zaterdag van de maand een fietsles is. “We geven de fietsles op een parkeerterrein achter het kantoor van Vluchtelingenwerk, aan de Gelreweg”, vertelt Boontje. “Het is in eerste instantie de bedoeling dat de cliënten leren fietsen. Maar eigenlijk werkt het ook erg goed voor de onderlinge banden en gezelligheid. We gaan van tevoren altijd met zijn allen koffie en thee drinken en als de les is afgelopen doen we dat nog eens. Dan kan iedereen met elkaar kletsen. Het is niet alleen goed dat de cliënten op deze manier leren fietsen, maar ook dat zij met Nederlanders in contact komen en de taal beter begrijpen.”

De vluchtelingen hebben erg veel aan de fietsles. “Ik ben hier vandaag voor de tweede keer”, vertelt Hanan. “En kijk me nu al gaan. Ik heb net wel tien rondjes los gefietst. Het gaat heel goed. Ik denk dat ik over een maand al goed kan fietsen, als ik blijf oefenen”, lacht ze. Ook Maha, die bij bijna elke fietsles aanwezig is geweest, vindt de lessen erg leuk. “Het heeft mij goed geholpen om te leren fietsen. Het gaat nu echt heel goed. Het is zo gezellig, dat ik nog steeds blijf komen. Zo kan ik ook anderen helpen met het leren fietsen.”

Ook voor de groep van de Petrakerk is de fietsles een verrijking. “Het is erg leuk om met andere culturen in contact te komen”, vindt Erika Wesseling. “En het voelt goed om ze te zien stralen op die fiets.” Vrijwilliger Jeroen van Schijndel is erg enthousiast over het programma. “Wanneer je ze dan eindelijk loslaat en ze fietsen helemaal zelf, dat is een geweldig gezicht. De verbeten gezichten die ze hebben als het niet lukt, om vervolgens een stralend trotse glimlach te vertonen als ze dat eerste rondje zelf fietsen, onbetaalbaar”, besluit van Schijndel.