
Sape Westra kijkt erg blij en voldaan terug op zijn eerste deelname aan de Roparun 2018. "Wat een avontuur, écht mooi om dat mee te mogen maken. In die zin is de Roparun eigenlijk een metafoor van het leven; alleen kom je er namelijk niet. We hebben dan ook echt een teamprestatie neergezet. Geen schakeltje konden we missen, je doet het met elkaar."
De Roparun is een estafetteloop vanuit Hamburg of Parijs, 328 verschillende teams gingen tijdens het pinksterweekend in 2 dagen de ruim 560 kilometers naar Rotterdam hardlopen. Stichting de Roparun besteedt de opbrengst aan de doelen en projecten voor mensen met kanker.
Met fotoreeks
Metafoor
Sape maakte als chauffeur van één van de bussen die het materiaal, fysiotherapeuten en de catering vervoerden, deel uit van het Ermelose team 93 de Pauwenrunners/ Polskamp, een groep van 20 personen die jaarlijks aan de Roparun deelneemt. Naast de metafoor van het leven vormen volgens Sape de ingrediënten van de Roparun de voorbereiding, vertrouwen, betrokkenheid, humor en voor de rest 'gewoon maar doen'.
Vertrouwen een must
Als teamgenoten op elkaar vertrouwen is een must heeft Jaishree Heuts ervaren, die als hardloper voor het eerst meedeed. Het team rende vanaf zaterdagmiddag vanuit Hamburg onafgebroken door naar de finish in Rotterdam op pinkstermaandag. Dus ook 's nachts. Jaishree: "Nachts was het in tegenstelling tot overdag koud, zeker in het buitengebied, en donker. Dan ren je met voor je een fietser van het team die de weg controleert op oneffenheden, en achter je een fietser die de weg verlicht."
Dromenland
Team 93 liep de 560 kilometers in twee ploegen verdeeld over tien etappes. Onderling wisselden de ploegen elkaar af om een paar uurtjes slaap te kunnen pakken. De pauze echter van vijf uren, leverde hoogstens 2,5 uur in dromenland op. Sape: "Met die gebroken nachten heb je elkaar dan ook echt nodig om te kunnen overleven. Ik werd zo blij van de betrokkenheid onder elkaar. Ondanks dat ik 'maar' chauffeur was, heb ik zo'n moeilijk moment gehad dat ik ervan moest huilen. Dan is het zo fijn dat één van je teamgenoten je omarmd."
Heel blijven
Als ploeg liepen de Pauwenrunners elk gemiddeld 1 á 2 kilometer, vervolgens was de volgende hardloper aan de beurt. "Dan stap je in de bus en ben je na 15 á 20 minuten weer aan de beurt." De krachten werden zoveel mogelijk over het hele weekend en de hardlopers verdeeld. "Voorop staat dat je allemaal heel blijft. Als iemand bijvoorbeeld even niet lekker liep, nam een ander het over."
Emotioneel hoogtepunt
Eén van de emotionele hoogtepunten was het moment dat Lisanne Spaander die botkanker heeft en ambassadrice is van Stichting de Roparun, de bus van de Pauwenrunners aandeed. "Ze reed 25 kilometer mee tot aan Zutphen. Toen we uitstapten heeft ze nog het refrein van 'Vechtersbaas' gezongen op een terras."
Opbrengst
Team 93 de Pauwenrunners/ Polskamp heeft met aftrek van de kosten rond de 6000 euro bij elkaar gerend met de Roparun 2018, vertelt Paula Benders. 'Haar' team bestond uit 20 personen: de hardlopers, bijrijders op de fiets, chauffeurs, fysiotherapeuten die de hardlopers masseerden en mensen die de catering verzorgden. Paula is erg te spreken over de Roparun waaraan het team voor de zevende keer deelnam. "Hoewel het heel erg warm was, ging het erg goed. Ook hebben we niet met blessures te kampen gehad. Bovendien was de teamspirit uitstekend, wat dat betreft hebben we veel aan elkaar gehad."
Bijzonder
Bijzonder noemt Paula de grote betrokkenheid van het college van burgemeester en wethouders voor het Ermelose team. In Rotterdam stond wethouder Laurens Klappe het team op te wachten, en in Ermelo burgemeester André Baars, die ieder teamlid een fles douchefris cadeau gaf.





