Warm welkom voor veteranen in Huis van Ermelo
07 nov , 12:49 • Gemeente
Foto: Grietje-Akke de Haas
Aart van Buuren en Sjaak Rus.
"Eén woord is genoeg" en "de kameraadschap die je onderling ervaart." Onder meer deze twee zinnen worden vaak gebruikt als veteranen uitleggen waarom ze het zo waardevol vinden om elkaar zo nu en dan te ontmoeten. Ook vanochtend, zaterdag 7 november 2026, in Huis van Ermelo waar een bijeenkomst plaatsvond voor veteranen uit Ermelo. Het treffen was georganiseerd door de gemeente Ermelo in samenwerking met het Veteranencafé in Ermelo.
Platform om elkaar te ontmoeten
Burgemeester Hans van Daalen zei dat toen hij net burgemeester van Ermelo was geworden, hij tijdens zijn kennismakingstoer erachter kwam dat er op het gebied van het veteranenbeleid niet veel gebeurde. Daar moest verandering in komen vond hij. Zowel de bevolking moest meer van de hoed en de rand gewaarworden, alsook dat de gemeente een platform zou bieden aan de veteranen om elkaar te ontmoeten. Dat kreeg zijn beslag.
Burgemeester Hans van Daalen zei dat toen hij net burgemeester van Ermelo was geworden, hij tijdens zijn kennismakingstoer erachter kwam dat er op het gebied van het veteranenbeleid niet veel gebeurde. Daar moest verandering in komen vond hij. Zowel de bevolking moest meer van de hoed en de rand gewaarworden, alsook dat de gemeente een platform zou bieden aan de veteranen om elkaar te ontmoeten. Dat kreeg zijn beslag.
Niet vanzelfsprekend
"Het is goed elkaar weer te ontmoeten", verwelkomde Van Daalen de veteranen in zijn openingswoord. Erkenning en waardering voor de veteranen, dat was wat de burgemeester wilde uitdragen. Hij gaf aan dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. "U was er op de momenten dat het ertoe deed. Ik hoop dat u zich nog meer gezien voelt." Na terugkomst weet de burgemeester, kreeg de missie een bepaalde plek in het leven van de veteraan.
"Het is goed elkaar weer te ontmoeten", verwelkomde Van Daalen de veteranen in zijn openingswoord. Erkenning en waardering voor de veteranen, dat was wat de burgemeester wilde uitdragen. Hij gaf aan dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. "U was er op de momenten dat het ertoe deed. Ik hoop dat u zich nog meer gezien voelt." Na terugkomst weet de burgemeester, kreeg de missie een bepaalde plek in het leven van de veteraan.
Mooi maar ook spannend
Aart van Buuren (62) bijvoorbeeld die ervaringen deelde met Sjaak Rus, een veteraan uit Putten en trouwe bezoeker van het Veteranencafé in Ermelo. Aart twijfelde of hij deze ochtend naar het Huis van Ermelo zou gaan. Uiteindelijk ging hij toch. "Zo'n bijeenkomst heeft wel iets. Ik ben een veteraan sinds in ik Libanon ben geweest, dat was in de laatste drie maanden van 1983. Maar eigenlijk voelde ik me niet echt een veteraan. Drie maanden is toch iets anders dan bijvoorbeeld drie jaar uitgezonden te zijn naar Korea." Toch merkte Aart bij het ouder worden dat hij het anders ging ervaren. "Heel langzaam gaat het je bekuipen." Libanon was een mooie tijd, zo vond hij, maar ook een spannende periode.
Aart van Buuren (62) bijvoorbeeld die ervaringen deelde met Sjaak Rus, een veteraan uit Putten en trouwe bezoeker van het Veteranencafé in Ermelo. Aart twijfelde of hij deze ochtend naar het Huis van Ermelo zou gaan. Uiteindelijk ging hij toch. "Zo'n bijeenkomst heeft wel iets. Ik ben een veteraan sinds in ik Libanon ben geweest, dat was in de laatste drie maanden van 1983. Maar eigenlijk voelde ik me niet echt een veteraan. Drie maanden is toch iets anders dan bijvoorbeeld drie jaar uitgezonden te zijn naar Korea." Toch merkte Aart bij het ouder worden dat hij het anders ging ervaren. "Heel langzaam gaat het je bekuipen." Libanon was een mooie tijd, zo vond hij, maar ook een spannende periode.
Waardevol
"Als ik nu terugkijk, ik wilde in dienst. Zo! Je bent 19 jaar en stapt midden de oorlog in! Af en toe hoorde um hier bonken", wees hij naar zijn keel waar hij toen zijn hartslag voelde bij bepaalde gebeurtenissen. "Zulke dingen blijven je altijd bij." Aart heeft die periode ook als heel waardevol ervaren. "Absoluut, ik heb er ook veel van geleerd en meegekregen voor het leven in het besef dat het ook anders had kunnen aflopen."
"Als ik nu terugkijk, ik wilde in dienst. Zo! Je bent 19 jaar en stapt midden de oorlog in! Af en toe hoorde um hier bonken", wees hij naar zijn keel waar hij toen zijn hartslag voelde bij bepaalde gebeurtenissen. "Zulke dingen blijven je altijd bij." Aart heeft die periode ook als heel waardevol ervaren. "Absoluut, ik heb er ook veel van geleerd en meegekregen voor het leven in het besef dat het ook anders had kunnen aflopen."
Loading articles...
Loading
