ErikPrikt... een open deur; zijn vluchtelingen gevaarlijker dan 'gewone' mensen?

Wat te denken van de opvang van vluchtelingen in Ermelo?De gemeenteraad stemde voor, maar het college van B & W heeft nog geen besluit genomen over het aantal, de ene partij vindt het helpen van vluchtelingen een taak voor iedereen, maar de ander ‘gunt’ ze alleen een plekje aan Strand Horst, de Kringloopwinkel Ermelo doneert € 300 en Dick Blaft (in zijn column) om in het ooit zo fraaie Hotel Chevallier ons quotum vluchtelingen in te vestigen (en daarmee de vastgoedontwikkelaars voor te zijn). En ‘de’ bevolking? Die is ook voor opvang, maar vooral ook bang en onzeker.

Waarom eigenlijk?Niet omdat vluchtelingen zo gevaarlijk zijn, niks gevaarlijker dan ‘gewone’ mensen. Bij de moord op Marianne Vaatstra wees iedereen meteen naar de asielzoekers uit het AZC, 20 jaar later bleek een oer-Friese buurman de dader. We willen zekerheid, maar schatten risico’s vaak verkeerd in. We hebben moeite met een vreemde te vertrouwen, dat doen we pas als die zich absoluut bewezen heeft als betrouwbaar. Onbekend maakt onbemind…

Een beetje wantrouwen is natuurlijk nodig in het leven.Je fiets op slot zetten, verdachte mailtjes wissen, de kleine lettertjes van de notarisakte lezen… allemaal nuttige, bewuste handelingen, bedoeld om daarna wel te kunnen doen wat je van plan was. Want je wilt gewoon fietsen, mailen en of een huis kopen. En het werkt niet als je je overal NEE tegen roept en de deur (letterlijk of figuurlijk) dichthoudt. Dan zal de angst bij je blijven, zoals alles waar je voor wegvlucht je zal blijven achtervolgen. Je kan beter onderzoeken wat het precies is waar je bang voor bent, zodat je je angst leert kennen. Dan word je er minder bang voor, of ontdek je zelfs dat er niks is om bang voor te zijn.

Daar is wel een beetje moed voor nodig, de moed om nieuwe dingen te proberen, nieuwe technieken te leren of op een onbekende af te stappen en kennis te maken. Als je elkaar leer kennen, groeit het vertrouwen. Op reis in het buitenland vind je spontane ontmoetingen meestal leuk, dus waarom niet als je nieuwe buren uit het buitenland komen? Ik was blij dat ik me, komend uit het verre Westen des lands, welkom voelde in mijn nieuwe Ermelose straat, omdat de deur bij de buren open stond.

Door zelf ook de deur open te houden, laat je nieuwe ontwikkelingen ‘binnenkomen’, leer je nieuwe werelden kennen. Zo ken ik nu een paar woorden Tigrinha en heb ik een Eritrese jongen geleerd van ‘eermorgen’ ‘overmorgen’ te maken. Daarmee geef je jezelf en anderen de ruimte om te leven. Mét een beetje onzekerheid.

Dick Blafte positief over de toekomst: “Met wat geluk zitten we in 2025 met een goed glas op een mooi terras met zicht op de vijver na te tafelen bij Restaurant Chevallier.” Zou het niet mooi zijn als het publiek dan iets diverser en kleuriger was dan in de gouden Chevallier-jaren, terwijl we rustig terugkijken op de tumultueuze tijd dat de vluchtelingen kwamen?

Erik Slagt

Ermeloër Erik Slagt coacht mensen die ‘een beetje vastlopen’ in hun persoonlijke ontwikkeling. Motto: er is altijd meer ruimte dan je denkt.