Column: ErikPrikt... uitstelgedrag

Het is weer prikdag! ErikPrikt... uitstelgedrag

Soms leidt uitstel niet tot afstel, maar juist tot dóórgaan! De herinrichting van het centrumgedeelte van de Stationsstraat wordt uitgesteld tot na de zomer en daardoor kan het Fête de la Musique dit jaar als vanouds gevierd worden. Dat komt dus goed uit. Maar vaak is er dat stemmetje in je hoofd dat je aanspoort iets niet te doen dat eigenlijk wel zou moeten. Het stemmetje dat je aanraadt om de zaak ‘nog even’ aan te zien, de beslissing ‘voorlopig’ uit te stellen. Waarom luisteren we daar naar?

Uitstelgedrag komt vaak voort uit onzekerheid: Kan ik het wel? Zal ik het wel goed genoeg doen? Je hebt nog liever dat je weinig daadkracht wordt verweten dan dat je pogingen mislukken. Die angst is nog sterker als je perfectionistisch bent aangelegd. Dan is het eigenlijk nooit goed genoeg, dus neem je je voor er pas aan te beginnen als éérst... (vul een moeilijk vervulbare voorwaarde in). En je verzint smoezen als Morgen heb ik er meer energie voor of Ik moet me eerst nog beter voorbereiden . Ook veel gehoord: Onder druk presteer ik beter (maar dat is echt niet zo). Het verraderlijke is dat je achteraf spijt hebt en je schuldig voelt, wat verlammend werkt en het uitstelgedrag nog versterkt. Weersta die uitstelgedachten en handel volgens je prioriteitenlijst: belangrijke dingen doe je het eerst!

Uiteindelijk is uitstellen slecht voor je.Uitstellers hebben minder kans op afstuderen en promotie en meer op werkloosheid en een ongezonde levensstijl (roken, drinken). Ze kunnen een relatie moeilijker beginnen én moeilijker beëindigen dan daadkrachtige mensen. En hoe langer je blijft twijfelen, hoe moeilijker het wordt om daadwerkelijk met een klus te beginnen. Al je verzonnen bezwaren worden alleen maar groter, omdat je ze zo lang aandacht hebt gegeven dat je er echt in bent gaan geloven. Dat ‘mechanisme’ wordt helemaal door jouzelf bediend. Het geeft je een onbevredigend gevoel omdat er ondertussen niets gebeurt, en dat veroorzaak je dus ook helemaal zelf.

Hoe pak je uitstelgedrag aan?Daar zijn wel trucjes voor: door jezelf een deadline te stellen en die aan anderen te vertellen, door een goede planning te maken, door jezelf een beloning in het vooruitzicht te stellen als het je lukt, en eventueel ook een straf als je vroegtijdig opgeeft. En vooral door te geloven in je eigen capaciteiten: je kan meestal meer dan je denkt. Gewoon proberen en hulp durven vragen als je het niet alleen kan. Dat is geen teken van zwakte. Het betekent juist dat je wilt dóórgaan. En als het lukt? Tijd voor een feest(je)!

Erik Slagt

Ermeloër Erik Slagt coacht mensen die ‘een beetje vastlopen’ in hun persoonlijke ontwikkeling. Motto: er is altijd meer ruimte dan je denkt.

Zie ook: www.espacio-coaching.nl

[adrotate banner="13"]