Column: ErikPrikt...slachtoffers

Het is weer Prikdag! ErikPrikt...slachtoffers

Gisteren liep een vrouw in de supermarkt weg bij de kassa toen haar volle boodschappentas scheurde. Alles rolde over de vloer en iedereen kon nog eens rustig bekijken wat ze zoal had aangeschaft. “Dat moet mij weer overkomen”, klaagde ze, terwijl ze hulpeloos om zich heen keek. Gelukkig snelde een medewerker van de zaak toe om haar te helpen. Ze keek toe hoe hij alles in een nieuwe tas deed.

Met “Dat moet mij weer overkomen” wekte de vrouw de indruk dat zij zich wel vaker slachtoffer voelde van wat haar allemaal overkwam. De ene tegenslag na de andere. Je kan je afvragen: Waar was deze vrouw het eigenlijk slachtoffer van? Het klinkt misschien hard, maar slachtoffers zijn vaak niet zielig, ze maken zichzelf zielig. Ze reageren op een nare gebeurtenis met “Dat wil ik niet! “ (nee, maar het is er wel), zonder in beweging te komen. Zo blijf je in de slachtofferrol steken. De omstandigheden kunnen tegenzitten, maar dat hulpeloze en afhankelijke gevoel creëer je zelf. Dat kan ook anders.

Je kunt beginnen met de tegenslag, de nare situatie te accepteren, omdat die er nu eenmaal is. Vervolgens kijk je of je er iets aan kan doen. Echt niets? Dan moet je ook dat accepteren en er het beste van maken. Maar vaak heb je wel (een beetje) invloed op de situatie en alleen al dat besef geeft je energie om actief te zoeken naar oplossingen en naar mensen die je kunnen helpen. Dan neem je je verantwoordelijkheid en ben je ‘eigenaar’ van het probleem geworden. Niks zielig, sterk!

Soms heb je echt te lijdenvan gebeurtenissen waarop je geen invloed hebt. De klachten van de mensen in Groningen over de aardbevingen en de toenemende onveiligheid zijn jarenlang genegeerd. Hun huizen scheuren en de minister zegt “Ik heb toch een onafhankelijke adviescommissie?” terwijl iedereen weet dat hij alle hem onwelgevallige adviezen gewoon naast zich neerlegt. Daar kunnen de Groningers weinig aan doen, jammer genoeg. Behalve dan zich organiseren en hun stem laten horen. En dat doen ze!

Verder is het een kwestievan zo goed mogelijk mee omgaan met alles wat op je pad komt. Het leven is niet altijd leuk, de wereld is niet rechtvaardig. Jezelf wijsmaken dat dat wel zo zou moeten zijn, maakt het alleen maar erger. Je kan zelf het leven lichter maken: geen slachtoffer zijn maar initiatief nemen, niet weglopen maar de handen uit de mouwen, niet doemdenken maar de positieve (licht)puntjes benadrukken. Hoe lastig dat soms ook is.

Geef jezelf de ruimte om het leven lichtvoetig tegemoet treden.

Erik Slagt

Ermeloër Erik Slagt coacht mensen die ‘een beetje vastlopen’ in hun persoonlijke ontwikkeling. Motto: er is altijd meer ruimte dan je denkt.

Zie ook: www.espacio-coaching.nl

[adrotate banner="13"]