ErikPrikt… tijd als vriend of vijand: ‘Met wie kan je mooie dingen doen?’

Foto: ermelo.nieuws.nl

ErikPrikt… tijd als vriend of vijand

Ermelo lijkt zo’n rustig dorp. Er zijn zorginstellingen en mensen met een zorgzame instelling, die in de winkel rustig wachten tot iemand ‘met een beperking’ geholpen is. Maar hé, als automobilisten een 30-km-bord zien, trappen ze toch op het gaspedaal en scheuren langs de (soms slecht verlichte) fietser. Het lijkt dan of ze ‘tijd tekort’ komen en zich moeten haasten om niet ‘door de tijd ingehaald’ te worden. Ze zien de tijd als een vijand. Niet alleen omdat de tijd ‘voorbij vliegt’, maar vooral omdat hun eigen tekortkomingen zich telkens onbarmhartig openbaren: teveel hooi op de vork genomen, onvoldoende prioriteiten gesteld, dus een overvolle agenda. En dat ligt aan die vervloekte tijd. Die gaat veel te snel

Veel tijdmanagementadviezen richten zich op efficiënter werken, zodat je leert méér werk te verzetten in minder tijd. Dat lost natuurlijk niets op, want de to do-lijst blijft groeien als onkruid: zodra er ruimte is, duiken nieuwe taken op. Efficiency is geen structurele, laat staan een fundamentele aanpassing. Daarvoor is een paradigma-shift nodig: de tijd is geen vijand, het is je vriend.

Hoe dat moet, kan je bijvoorbeeld in China ervaren. Daar ogen de steden hectisch, en toch nodigt de traditionele cultuur uit om de tijd te beschouwen als een oude vriend die er altijd is voor familie en vrienden, vooral als er problemen zijn. Dat maakt het mogelijk om actief en beschikbaar te zijn, vlug en langzaam, geduldig en snel reagerend, wetend dat ook de tijd haar yin (rustige) en yang (actieve) momenten heeft. Dan durf je af te wijken van je voornemens zodra iets belangrijkers zich aandient, en probeer je niet de tijd te beheersen in woorden, afspraken en planningen.

Door de tijd te nemen, kunnen Chinezen alles op het laatste moment doen zonder er de controle over te verliezen. Zij zien de tijd niet lineair zoals wij, maar meer als een soort golven, Chinezen varen als het ware op de tijd. Waarom hebben we in het Westen dat gehaaste gevoel dat we nooit genoeg tijd hebben? Waarom is het zo moeilijk om te genieten en om eens even helemaal niets te doen? En waarom moet alles zo snel? Een Chinees gezegde luidt: geslaagd mens is degene die een hele dag heeft doorgebracht aan de oever van een rivier zonder zich er schuldig over te voelen.

We beschikken tegenwoordig over een ‘digitale reactiesnelheid’ en worden ongeduldig als anderen zich niet aan onze ‘onmiddellijkheid’ onderwerpen. We denken ‘mijn tijd is belangrijker dan jouw tijd’, in plaats van de tijd van de ander te integreren in de manier waarop we met elkaar omgaan. Als je uitgaat van respect, is ieders tijd evenveel waard.

Dat werkt natuurlijk alleen als dat respect wederzijds is, als die automobilist 30 km/u rijdt én de fietser zorgt voor goede verlichting. De kunst is om dat niet te zien als een spanningsveld waarin twee vijanden elkaar beloeren, maar als een harmonieuze omgeving, waarin de tijd je vriend is waar je mooie dingen mee kan doen.

Dit stuk is gebaseerd op een hoofdstuk uit mijn nieuwe boek ‘Chronos loopt, Kairos vliegt. Over tijdsperceptie en het juiste moment van handelen’; verkrijgbaar bij Riemer&Walinga en Bol.com.

Erik Slagt

Ermeloër Erik Slagt coacht mensen die ‘een beetje vastlopen’ in hun persoonlijke ontwikkeling. Motto: er is altijd meer ruimte dan je denkt.

Zie ook: www.espacio-coaching.nl

Reacties

article
40561
ErikPrikt… tijd als vriend of vijand Ermelo lijkt zo’n rustig dorp. Er zijn zorginstellingen en
https://ermelo.nieuws.nl/erikprikt/20181206/erikprikt-tijd-als-vriend-vijand-mooie-dingen/
2018-12-06T19:47:29+01:00
https://cdn.nieuws.nl/media/sites/109/2018/12/06194705/49EN-Epri.jpg
ErikPrikt