Column: Ed Bok(t) over De Groene Miljardendans van Paul en Femke

Automatisch knallen
Beste lezers, eigenlijk was mijn column deze week al veel sneller klaar dan verwacht, maar het actuele nieuws rondom Paul en Femke deed mijn pen simpelweg automatisch knallen. De kogel is namelijk door de linkse kerk: Paul Rosenmöller hangt volgend jaar mei na ruim 7 jaar zo af en toe aanwezig te zijn geweest, zijn senaatsspeldje aan de wilgen. Nadat hij vanuit de Eerste Kamer de morele meetlat langs ons land heeft gelegd, vindt de inmiddels 70-jarige éminence grise het wel mooi geweest.

Tijd om het stokje definitief over te dragen, sprak hij plechtig. Alsof het een olympische estafette betreft in plaats van een politieke carrière vol radicale oprispingen en miljoenen op de bank. Maar terwijl Paul Rosenmöller via de achterdeur vertrekt, laat GroenLinkse secreet Femke in Amsterdam net deze week zien hoe de linkse elite écht met macht en kritiek omgaat!

Who the Fu#% is Paul 
Ik hoor veel van mijn jonge lezers denken: Paul Rosenmöller, ‘Who the Fu#%’ is Paul Rosenmöller? Tja, wie de mans levensloop wil lezen moet maar eens naar Wikipedia! Kort samengevat is hij vanuit een welgestelde V&D-familie, via een afgebroken studie sociologie, ‘ideologisch bevlogen’ in de Rotterdamse havens terechtgekomen. Hij werd districtsbestuurder bij FNV en bestuurslid van de GML: de Groep Marxisten-Leninisten die 'geweldbereid' streefde naar een communistische staat en sympathiseerde met foute regimes als de Rode Khmer in Cambodja.

Zo kwam hij bij GroenLinks terecht. En de rest laat zich raden! Paul Rosenmöller is van fanatiek vakbondsman afgegleden naar het niveau ‘grootgraaier’ uit beschikbare ‘publieke gelden’ en vele commissariaten! Van vakbond naar bonus zullen we maar zeggen zoals we van dit soort politici gewend zijn!

Van de pluchezetel naar de Herengracht
Paul verliet destijds, mede na heftige bedreigingen rond zijn betrokkenheid bij het demoniseren en de moord op Pim Fortuyn, de Tweede Kamer en droeg het GroenLinks-stokje over aan zijn politieke oogappel: Femke Halsema. Na Femke kwam Jolanda Sap, Bram van Ojik tot Jesse Klaver het overnam. Femke resideert, ondanks dat ze destijds stellig en moreel verheven riep dat ze absoluut geen burgemeester van Amsterdam wilde worden in de ambtswoning aan de Herengracht in 'Phnom Penh aan de Amstel' een treffende knipoog naar het Cambodjaanse verleden van haar politieke peetvader Paul.

Daar ‘managed’ Femke de ene na de andere crisis zoals alleen een GroenLinks-product dat kan. Onder haar bewind is onze hoofdstad veranderd in een links walhalla van chaos en verloedering, gerund door een leger aan dure ambtenaren. Terwijl de gemeente bouwt aan een astronomische schuldenlast die richting de 10 miljard euro kruipt, denkt Halsema nu ook nog even de democratische spelregels te herschrijven!

Stalinistische praktijken aan de Amstel
Getuige de politieke soap rond de Amsterdamse ombudsman, waar hoofdonderzoeker Bernadette Verheggen in een vernietigend conceptrapport blootlegde hoe er binnen de gemeente een diepgewortelde angstcultuur heerst bij het Bureau Integriteit. Wat doet Femke? Ze haalt achter gesloten deuren woedend alles uit de kast om het rapport te laten smoren. Het kritische rapport wordt afgezwakt, maar als de oorspronkelijke versie alsnog naar de media lekt, zijn de rapen gaar.

De politie doet plotseling een inval in zowel de woning als het vakantiehuis van deze inmiddels gepensioneerde onderzoeker. Telefoons en laptops worden in beslag genomen alsof het een zware crimineel betreft. En Femke? Die wast haar handen in onschuld en zegt van niets te weten. Het kan toch niet waar zijn dat de korpsbeheerder van diezelfde politie zogenaamd 'niet thuis' geeft als er jacht wordt gemaakt op de kritische ambtenaar wier bloed ze wel kon drinken?

Ideologische miljardenroof
Ondertussen liet peetvader Paul in de luwte zien dat je de burger nóg harder in de portemonnee kunt raken. Dit heerschap dacht namelijk als bestuurslid ook even het pensioenfonds ABP te moeten vergroenen. Met zijn dwingende klimaatideologie heeft hij mede gezorgd voor een historische miljardendans. In plaats van beleggen in fondsen die rendement opleveren, moesten de miljarden koste wat kost in 'duurzame hobby's' worden gestoken. De doelstelling van een pensioenfonds is immers simpel: geld verdienen voor de mensen die hun pensioen zélf hun hele leven hebben opgebracht! Door deze blinde ideologie zag het ABP in korte tijd vele miljarden aan pensioengeld van o.a. ambtenaren verdampen, waarna hij plots stilletjes via de ABP-achterdeur vertrok.

Kerosine knallen met de klimaatpaus
Maar dacht u dat de klimaatpaus na zijn aanstaande senaatsafscheid rustig in zijn Driebergse villa over de CO2-uitstoot gaat zitten kniezen? Welnee. Paultje Rosenmöller heeft Bonaire ontdekt en terwijl de gewone burger vliegschaamte ingeperst krijgt, kiest hij steevast voor het ruime sop van de kerosine-estafette. Hij heeft zich de afgelopen jaren handig ingekocht in de overzeese baantjescarrousel en vliegt als toezichthouder in de zorg en het onderwijs met de regelmaat van de klok met de nodige airmiles naar de Antillen! Preken voor de bühne, maar zelf vliegen voor een zonnig pensioen. Paul and Femke: bedankt voor de lessen in selectieve verontwaardiging, angstcultuur, verdampte miljarden en de vele vlieguren. De gewone Nederlander betaalt de rekening wel weer.